سلول های مرکل در لایه زایای اپیدرم قرار گرفته و شباهت زیادی به ملانوسیت ها دارد. به طوری که به راحتی از ملانوسیت قابل تشخیص نیست (منبع: کتاب آکرمن، 1997) در این شکل ذرات میسنر (قرار گرفته در درم پاپیلار) و گیرنده های پاسینی که به شکل رشته های درهم پیچیده در اعماق درم هست و انتهای عصبی رافینی دیده می شود.
لایه بازال از یک ردیف سلول تقریبا چهار وجهی (شبه مکعبی) تشکیل شده که دارای میتوکندری فراوان و دستگاه گلژی تکامل یافته است.
•
•
مطلب قبلی:
مطلب بعدی: سمینار اسکین کر