سایتوکین ها یا پروتئین های انتقال دهنده علائم

لایه بازال از یک ردیف سلول تقریبا چهار وجهی (شبه مکعبی) تشکیل شده که دارای میتوکندری فراوان و دستگاه گلژی تکامل یافته است.

 سایتوکین ها پروتوئین هایی مانند اینترلوکین و اینترفرون هستند که علایم را به صورت موضعی بین سلولها منتقل می کنند. (مرجع: دیکشنری Oxford )

 دانشمندان امروزه دریافته اند که کراتینوسیت ها، دوش به دوش سلولهای لانگرهانس برای دفاع از پوست در برابر عوامل آسیب رسان مبارزه می کنند. کراتینوسیت ها بخش عمده سلولهای لایه رویین پوست (اپیدرم ) را تشکیل می دهند و درگیر برنامه بسیار دقیق تمایز و رشد سلولی هستند که منجر به ساخت کراتین ها و لیپیدهای پیچیده لایه شاخی (کراتینی) پوست می شوند. کراتینوسیت ها همچنین قادرند با محرک های مختلف واکنش نموده و سایتوکین های مورد نیاز برای ارتباطات سلولی را تولید نمایند. وقتی کراتینوسیت ها آسیب ببیند دیگر نمی توانند این سایتوکین ها را تولید کنند. وجود این سایتوکین ها برای حفظ زیبایی پوست ضروری است. تحریک کراتینوسیت های آسیب دیده موجب می شود که تولید سایتوکین ها از سر گرفته شود.

 غدد عرق اکرینی دسته بزرگی از انواع غدد عرق در انسان است که تقریباً در همه جای بدن وجود دارد اما کف دست ها و کف پاها تراکم بیشتری دارد. ترشحات این غدد بی بو و شفاف بوده و عمدتاً از آب و نمک تشکیل شده اند. بخش زیادی از نمک توسط مجرای پوست جذب می شود. ترشحات این غدد نقش مهمی در تنظیم دمای بدن دارند. ترشحات غدد اکرینی، استریل، رقیق و حاوی سدیم کلراید است. گلوکز، پیرووات، لاکتات، سایتوکین ها، ایمونو گلوبین ها از دیگر ترکیبات تشکیل دهنده ترشحات غدد اکرینی می باشند.