مواد جاذب الرطوبه در محصولات مراقبت از پوست و مو

گلیسیرین: یکی از بهترین عوامل رطوبت رسان است. نفوذپذیری اش در لایه شاخی پوست عالی است. اما فراریت معینی داشته و نسبت به نوسانات رطوبت محیط حساس است.
سوربیتول: نسبت به گلیسیرین قدرت کمتری برای نگه داری آب دارد اما مزیتی که نسبت به آن دارد این است که در برابر نوسانات رطوبت محیط کمتر حساس است. برای جبران فراریت گلیسیرین به عنوان مکمل در کنار آن استفاده شده است.
پروپیلن گلیکول: پروپیلن گلیکول زیست دسترس پذیری مواد فعال را به طور قابل توجهی افزایش می دهد و بنابراین حضور آن در هیدرال فاتین سه میوه باعث جبران فعالیت نامطلوب دیگر مواد جاذب الرطوبه می شود.
سدیم هایلیورانات: وقتی محلولهای سدیم هایلیورانات بر روی پوست مالیده شوند، یک لایه آب پوشیده ویسکوالاستیک اطراف پوست تشکیل می شود. این لایه ها، درست به همان شکلی که هایلیورانیک اسید موجود در ماتریکس درون سلولی دِرم (میان پوست) موجب تثبیت آب در آن ناحیه می شود، آب را در خود نگه می دارند و موجب نرم و هموار شدن پوست می شوند.

1- یورانیک اسید = Uronic Acid

2- زیست دسترس = Bioavailabe

3- زیست دسترس پذیری = Bioavailability

4- سوربیتول = Sorbitol

5- فراریت = Volatility

6- گلیسیرین = Glycerin

7- رطوبت رسان = Humectant

8- جاذب الرطوبه = Hemactant