پسوریازیس چیست؟
پسوریازیس بیماری پوستی است که در آن بخش هایی از پوست خصوصا در ناحیه زانو، آرنج، باسن و پوست سر و یا صورت دچار قرمزی، سوزش و پوسته پوسته می شود. اگر پسوریازیس در ناحیه صورت اتفاق افتاده باشد به آن پسوریازیس صورت می گویند.
پسوریازیس یک بیماری خود ایمن است. در این بیماری سرعت رشد و تماییر سلولهای پوست به شکل غیر عادی افزایش می یابد و پوست دچار التهاب می شود. پسوریازیس اغلب به صورت پلاک های پوستی خود را نشان می دهد.
پسوریازیس به صورت دوره ای عود می کند و بعد از مدتی فروکش میکند و وارد فاز خاموش می شود. دوره های عود پسوریازس می تواند چند هفته یا چند ماه باشد.
آیا پسوریازیس ژنتیکی است؟
اینکه چرا برخی مردم دچار بین بیماری می شوند مشخص نیست اما ظاهرا فاکتورهای ژنتیکی دخیل هستند زیرا معمولا اگر والدین شما مبتلا به پسوریازیس باشند، شانس ابتلای شما بیشتر است.
ماشه چکان های پسوریازیس
ماشه چکان به عوامل فعال ساز گفته می شود.
ماشه چکانهای اصلی پسوریازیس عبارتند از: استرس، جراحت های پوستی، عفونت، هوای سرد و برخی داروهای تجویزی
توجه: پسوریازیس بیماری واگیردار نیست.
درمان پسوریازیس چیست؟
پسوریازیس بیماری شایع و مزمنی است که درمان ندارد. فقط می توان علائم آن را کنترل و مدیریت کرد.
راهکار اصلی مقابله با پسوریازیس، تغییر عادت ها و سبک زندگی جدید و تطبیق دادن بیمار با با بیماری است. اما داروهایی نیز برای کنترل و مدیریت علائم پسوریازیس وجود دارد که معرفی آنها در حیطه این مقاله نیست.
علائم بیماری پسوریازیس
علائم و نشانه های این بیماری می تواند از فرد به فرد متفاوت باشد اما علائم شایع آن موارد زیرهستند:
پچ های قرمز پوست که با پوسته های ضخیم و نقره ای پوشیده شده است
پوسته های نقطه ای کوچک که در کودکان رایج است
پوست خشک و قاچ خورده که می تواند خونریزی یا خارش هم داشته باشد
احساس خارش، سوزش و درد
ناخن های ضخیم، ناخن های حفره دار و ناخن های شیاردار
مفاصل ورم کرده و سفت شده (پسوریازیس آرتریت)
پسوریازیس صورت
نیمی از مبتلایان به پسوریازس، این بیماری را روی صورت شان هم تجربه می کنند. فیشیال پسوریازیس یا پسوریازیس صورت معمولا روی خط مو، بالای پیشانی، ابروها و بالای لب بالا (پوست بین لب و بینی) ظاهر می شود.
پسوریازیس صورت معمولا با یک برامدگی کوچک قرمز رنگ شروع می شود. سپس رشد می کند و به نواحی دردناک قرمز و صورتی رنگ تبدیل می شود. این نواحی دردناک اغلب با پوسته های سفید و نقره ای رنگ در حال ریزش پوشیده می شود.
پسوریازیس پوست سر
شامپوهای درمانی حاوی سالیسیلیک اسید (لایه برداری پوست سر و زدودن پلاک های ضخیم پوستی) و قطران (کاهش سرعت رشد سلولی و کاهش التهاب) برای درمان پسوریازیس پوست سر استفاده می شود.
پسوریازیس پوست سر گاهی همراه با درماتیت سبورئیک است و به آن سبوپسوریازیس گفته می شود. سبوپسوریازیس پوست سر معمولا با پلاک های پوستی، حاوی پوسته های چرب زرد رنگ همراه است.
داروها
کرم ها و پمادهای موضعی حاوی استروئیدها و شامپوهای درمانی.
فتوتراپی با فرابنفش برای کاهش سرعت رشد سلول و کاهش التهاب و بهبود علائم پسوریازیس به مرور زمان
داروهای سیستمی: زمانی استفاده می شوند که پسوریازیس تمام بدن را درگیر کرده باشد. پزشک شما ممکن است داروهای تقویت سیستم ایمنی برایتان تجویز کند.
توصیه های خانگی
پرهیز از شستشوی بیش از حد پوست
مصرف کرم مرطوب کننده بعد از هر بار شستشو
ماشه چکان ها یا عواملی باعث فعال شدن بیماری می شود را کشف کنید. یکی از مهم ترین ماشه چکان های پسوریازیس خشکی پوست می باشد. بنابراین از مرطوب کننده های خوب استفاه کنید.
از استرس دوری کنید.
ورزش کنید
سیگار نکشید
از ضدآفتاب خوب استفاده کنید.
تشخیص افتراقی پسوریازیس
درماتیت سبورئیک
درماتیت آتوپیک
عفونت های قارچی سطحی
لنفوم سلول تی پوستی
خدمات اسکین کر و فیشیال برای بیماران پسوریازیس
رفع استرس با ماساژهای ریلکسی
رطوبت رسانی و رفع التهاب با ماسک رطوبت رسان بعد از شوینده و لایه بردار ملایم
فتوتراپی با پرتوهای فرابنفش زیر نظر پزشک
فتوتراپی برای درمان پسوریازیس
فتوتراپی یا LED ترپی از پرتوهای فرابنفش برای کاهش سرعت رشد و تمایز سلولهای پوست و کاهش التهاب پوست استفاه می کند. فتوتراپی می تواند با درمان های دیگر به صورت ترکیبی استفاده شود.
مدت درمان
2 تا 3 جلسه در هفته برای چند ماه و بعد از آن با تناوب کمتر برای درمان نگهدارنده
دوز پرتودهی
دوز پرتودهی باید پس از معاینه توسط پزشک تعیین شود. دوز پرتودهی مناسب در شروع درمان، دوزی است که کمی پایین تر از دوز قرمز شدن پوست باشد و در ادامه بر اساس میزان جوابدهی پوست بیمار به درمان، تنظیم می شود.
عوارض جانبی
عوارض جانبی پرتودهی با فرابنفش شامل قرمزی، سوزش و تاول زدن پوست می باشد
در مورد پسوریازیس بیشتر بدانیم
پسوریازیس یک بیماری خود ایمن است که انواع مختلف دارد. برخی از آنها به اگزما شباهت دارند. برخی نیز به صورت نواحی قرمز رنگ پوستی است که با لایه ای از سلولهای مرده سفیدرنگ و به شکل صدف پوشیده شده و به همین خاطر به آن داء الصدف یا بیماری صدفک نامیده می شود.
در بیماری های خود ایمن، بدن سلولهای خودی را بیگانه تلقی می کند و آنها را از بین می برد. مثلا در بیماری دیابت نوع یک، سلولهایی که در پانکراس انسولین تولید می کنند. توسط سیستم دفاعی بدن به عنوان بیگانه شناخته شده و مورد حمله قرار می گیرد.
ژن بیماری پسوریازیس توسط عوامل فعال ساز یا ماشه_چکان فعال می شود و بیماری پسوریازیس عود می کند. افرادی که این بیماری را دارند، معمولا اعتماد به نفس خود را از دست می دهند از جامعه گریزان می شوند. اما افراد زیادی نیز وجود دارند که با بیماری خود کنار آمده اند ان را در فاز خاموش نگاه داشته اند و بسیار موفق هستند.
تنها کاری که باید بکنیم این است که عوامل فعال ساز را شناسایی کنیم و از آنها دوری کنیم
برخی از مهمترین عوامل ماشه چکان یا فعال ساز بیماری پسوریازیس عبارتند از:
استرس
ضربه و جراحت های پوستی ( تروما های پوستی)
عفونت های پوستی
اختلالات_هورمونی
برخی داروها
مصرف بیش از حد الکل و سیگار
خشکی_پوست
برخی از کارهای پیشنهادی:
ماساژ_ریلکسی و رفع استرس
رطوبت_رسانی و ضدالتهاب
فتوتراپی (به جز خانم های باردار)
پیلینگ_آنزیمی
اقدامات ممنوعه
هر گونه اقدام تهاجمی
استفاده از دستگاه ها (حتی هیدرودرمی )
لایه بردارهای شیمایی قوی و اسیدتراپی