ماتریکین به
پپتیدهایی گفته می شود که در اثر تجزیه ملکول های بزرگ ماتریس برون سلولی آزاد می شوند و نقش حیاتی در تنظیم فعالیت های سلولی ایفا می کنند.
در
بخش میانی پوست، سلولهایی به نام
فیبروبلاست وجود دارد که وظیفه ساخت و تولید
کلاژن را به عهده دارند. وقتی
کلاژن در پوست تجزیه می شود، به قعطه های کوچکی به نام پپتید تبدیل می شود. روی سطح سلول های
فیبروبلاست ، سنسورهایی وجود دارد که قادر به شناسایی برخی از این پپتیدها می باشد و با شناسایی آنها متوجه می شود که
کلاژن از بین رفته و باید کلاژن تازه بسازد.
این پپتیدها دارای توالی خاصی از اسیدهای آمینه هستند که توسط فیبروبلاست پوست قابل شناسایی هستند. این پپتیدها را
ماتریکین می نامند زیرا در اثر تجزیه ملکولهای بزرگ ماتریس برون سلولی بوجود می آیند. دانشمندان این توالی را شناسایی کرده و از روی آن پپتیدهای ماتریکین را به صورت سنتزی ساخته اند. همچنین برای افزایش اثربخشی این ماده، پپتید را به یک اسید چرب به نام اسید پالمتیک متصل کرده و با نام
پالمیتوئیل اولیگوپپتید در فرمولاسیون محصول استفاده می کنند.

اگر با دقت به لیست ترکیبات تشکیل دهنده کرم های ضد چروک اناگرین نگاه کنید پالمیتوئیل اولیگوپپتید را خواهید یافت.
این پپتید به داخل پوست نفوذ کرده در مجاورت فیبروبلاستها قرار گرفته و به نوعی به سلول کلک می زنند. چرا که فیبروبلاست با دیدن این پپتیدها به تصور اینکه کلاژن پوست تخریب شده شروع به کلاژن سازی می کنند!