مفهوم بایومیمتیک در صنایع بهداشتی آرایشی

در گذشته مواد موثره قابل استفاده در صنایع آرایشی بهداشتی محدود به عصاره های گیاهی ، هیدرولیزات ها ، اسانسهای روغنی ، ویتامین ها و غیره بودند. امروزه به تدریج ملکول های سنتزی بیشتری در حال طراحی شدن هستند و آزمون های اثربخشی بر روی آنها انجام می شود تا نهایتاً از آنها در محصولات آرایشی حرفه ای استفاده شود.
دانشمندان فرایندهای بیولوژیکی بدن انسان را بررسی کرده و ملکول های فعال موجود در بدن را در جستجوی یافتن جایگزین های سنتزی و بهتر مطالعه می کنند. استفاده از پپتیدها در محصولات آرایشی راهکار نسبتاً جدیدی است که به علت نیاز صنایع آرایشی به مواد موثره کارآمدتر ، فعالتر ، خالص تر ، نیاز به دوزهای پائین تر ، و با اجزاء مشخص تر ارائه شده است. برخلاف پپتیدهای سنتز شده، عصاره های طبیعی ناهمگن و حاوی صدها ملکول منفرد هستند.
پپتیدهای بایومیمتیک الهام گرفته از پپتیدهای طبیعی پوست هستند و با ویژه گری خاصی مکانیسم های فیزیولوژیکی پوست را اجرا می کنند. الیگوپپتیدها و پلی پپتیدها وظایف پراهمیتی مثلاً به عنوان هورمونها (پپتیدهای هورمونی ) یا به عنوان ناقلین عصبی یا تعدیل کننده های عصبی (نوروپپتیدها ) دارند. البته پپتیدهای بایومیمتیک کپی کامل پپتیدهای طبیعی نیستند بلکه حاوی توالی خاصی از اسیدهای آمینه هستند که فعالیت پپید، مربوط به آن توالی می باشد.

Palmitoyl Tripeptide-5 (and) Glycerin (and) Aqua

1- عصاره های گیاهی = Herbal Extracts

2- توالی = Sequence

3- فیزیولوژیک = Physiologic

4- اسیدهای آمینه = Amino Acids

5- پپتیدها = Peptides

6- هیدرولیز = Hydrolysis