چکیده: گلیسیرین یک ترکیب قند الکلی با سه گروه هیدروکسیل و سه اتم کربن است. گلیسیرین یک رطوبت رسان معروف بوده و در لایه شاخی پوست به خوبی نفود می کند. گلیسیرین همچنین یکی از فاکتورهای مرطوب کننده طبیعی پوست است که از تجزیه فیلاگرین به طور طبیعی در پوست تشکیل می شود.
نویسنده:
احسانحُسنانی
مدرس اسکین کر و مراقبت از پوست
برای اطلاع از سرفصلهای
پکیج آموزشی
مراقبت از پوست و مو، کلمه پکیج را با واتسپ به شماره 09101971690 بفرستید.
گلیسیرین یا گلیسرول یک ترکیب پلی ال (قند الکلی) بی رنگ، بی بو و ویسکوز است. گلیسرول کاربرد گسترده ای
در صنایع آرایشی بهداشتی،
داروسازی و صابون سازی دارد.
سه گروه هیدروکسیل دارد که این ترکیب را قابل حل در آب و جذب کننده رطوبت نموده است.
از گذشته یکی از بهترین عوامل رطوبت رسان بوده و هست. به لطف نفوذپذیری عالی اش در لایه شاخی پوست، می تواند مقادیر زیادی آب را به صورت درجا ذخیره نماید. اما مشکلی که دارد آن است که فراریت معینی داشته و نسبت به نوسانات رطوبت محیط حساس است. به همین علت باید مواد جاذب الرطوبه دیگری (به خصوص سوربیتول) به عنوان مکمل در کنار آن استفاده شود.
گلیسرین یکی از موادی است که بیشترین کاربرد را در فرآورده های مرطوب کننده دارد.
گلیسرول در بسیاری از فرآورده های آرایشی از استیک ها تا میکروامولسیون ها قابل استفاده است. و حتی کاربرد آن ها در کرم ها می تواند سبب افزایش پایداری سیستم امولسیونی کرم شود.
گلیسرین می تواند بدون افزایش محتوای آب پوست سبب نرمی پوست گردد.
گلیسرین در فرآورده های موضعی، در مقادیر مناسب به پوست نفوذ می کند و سبب افزایش پیوستگی چربی های بین سلولی نیز می شود، که این امر سبب ارتقاء عملکرد طبیعی این بخش از لایه شاخی می گردد. همچنین نشان داده شده است که این ماده سبب بهبود روند تولید لایه های جدید کورنئوسیت ها می گردد که به برطرف شدن علائم خشکی پوست می شود. این ویژگی ها سبب شده است تا گلیسرین به عنوان هومکتانت مرجع شناخته شود.
در بیابان های آمریکای شمالی گیاهی شبیه کاکتوس لوله ای به نام جوجوبا وجود دارد که می تواند در شرایط بیابانی و گرمای طاقت فرسای آن منطقه به حیات خود ادامه دهد. روغن این گیاه، ترکیب بسیار عجیبی است. این روغن همانطور که در گرمای سوزان بیابان سالم مانده، بسیار در برابر اکسیداسیون مقاوم است. از این نظر می توان آن را با روغن عنبر ماهی یا اسپرم وال مقایسه کرد. اما بر خلاف روغن اسپرم وال بوی ماهی نمی دهد.
در شمال مکزیک و جنوب ایالت آریزونای آمریکا بیابانی به نام سونورا قرار دارد. شرایط اقلیمی در این بیابان آنقدر سخت و خشن است که فقط گیاهان خاصی می توانند در آن شرایط دوام بیاورند.
«جوجوبا» یا «حوحوبا» نام یکی از گیاهان بومی بیابان سونورای آمریکای شمالی می باشد. جوجوبا از معدود گیاهانی است که توانسته از آب بی مقدار این بیابان بهره گرفته، در خاک بی جان آن رشد کند و در گرمای طاقت فرسا و آفتاب سوزان این بیابان به حیات خود ادامه دهد. جالب اینجاست که این گیاه محصول هم می دهد! آن هم یک محصول مغذی که دانه های روغنی آن است.
روغنی که در دانه های جوجوبا وجود دارد آنقدر مقاوم بوده که توانسته در گرمای شدید و آفتاب سوزان این بیابان سالم باقی بماند و فاسد نشود.
روغن جوجوبا شباهت زیادی به روغن عنبرماهی ( اسپرم وال ) دارد که در گذشته به وفور در فرمولاسیون های آرایشی و همچنین برای کاربردهای صنعتی استفاده می شد. با این مزیت که روغن جوجوبا بی رنگ و بی بوست و بر خلاف روغن «اسپرم وال» بوی ماهی نمی دهد! استفاده از روغن اسپرم وال در دهه 1970 برای جلوگیری از صید بی رویه و محافظت از نسل این حیوان ممنوع شد.
روغن جوجوبا و مشتقات بر گرفته از آن به خاطر ساختار شیمیایی شان از پایداری و مقاومت بسیار خوبی در برابر اتواکسیداسیون و تخریب در برابر نور برخوردارند. این روغن بر خلاف دیگر روغن های گیاهی می تواند سالها بدون اینکه تجزیه و فاسد شود در انبار نگهداری شود. علت پایداری منحصر به فرد روغنهای برگرفته از جوجوبا ساختار شیمیایی غیر تری گلیسیریدی آنها است.
روغن های بر گرفته از دانه جوجوبا بر خلاف دیگر روغن هایی که از دانه گیاهان به دست می آیند استرهای گلیسرول نیستند بلکه استر الکل های چرب می باشند و ساختار موم استری دارند.
دپنتنول یا پرو ویتامین B5 برای رطوبت رسانی به پوست و همچنین خواص تسکینی اش در محصولات آرایشی بهداشتی استفاده می شود.
رطوبت رسانی
پانتنول خاصیت هیگروسکوپی (جذب آب) دارد. یک مرطوب کننده موثر برای لایه شاخی می باشد و در کنار گلیسرول اثربخش تر هم می شود. خشکی، زبری، خارش و قرمزی پوست را برطرف می کند. برای درمان درماتیت آتوپیک، ایکتیوز، پسوریازیس و درماتیت تماسی موثر است.
یا اینکه در مسیر اصلی اش پیش می رود. مسیر اصلی اش این است که بعد از عبور از یک سری فرآیندهایی تبدیل به HSL می شود و این HSL به تری گلیسیرید ها (TG) کمک می کند تا به اسیدهای چرب و گلیسرول تبدیل شوند.
بعد هم اینها بیاید بشود اسید چرب و گلیسرول (Glycerol) و خارج بشود.
واکس یا موم از دیدگاه شیمی، استر یک اسید چرب و یک الکل چرب است. واکس ها از اجزاء اصلی رژ لب و سایر محصولات آرایشی بهداشتی قلمی یا استیکی هستند. موم ها به چهار گروه حیوانی، گیاهی، معدنی و سنتزی طبقه بندی می شوند.
موم ها گروه مهمی از مواد اولیه ساخت محصولات آرایشی بهداشتی و تزئینی هستند. موم ها با تری گلیسریدها فرق دارند. تری گلیسریدها استر گلیسرول می باشند در حالی که موم ها یا واکس ها استرهای اسیدهای چرب هستند.
سوربیتول یک ترکیب قند الکلی با شش اتم کربن و شش گروه هیدروکسیل است. نسبت به گلیسیرین رطوبت کمتری جذب می کند. اما بر خلاف آن، نسبت به نوسانات رطوبت محیط کمتر حساس است.
سوربیتول یا گلوسیتول یک ترکیب قندالکلی با طعم شیرین است.
سوربیتول یک ماده جاذب الرطوبه است اما نسبت به گلیسرول قدرت کمتری برای نگه داری آب دارد اما مزیتی که نسبت به گلیسرین دارد آن است که در برابر نوسانات رطوبت محیط کمتر حساس است.
علائم سیستمیک؛ نشانههای عمومی بدن مانند تب، خستگی، لرز، بیحالی یا درد عضلانی که میتوانند همراه عفونت شدید باشند.
Inflammatory symptoms
علائم التهابی؛ نشانههایی مانند قرمزی، گرمی، تورم، درد، سوزش، حساسیت و گاهی ترشح که بیانگر التهاب بافتی هستند.
Clinically atypical cutaneous symptoms
علائم پوستی بالینی غیرتیپیک؛ تظاهرات پوستی نامعمول یا تغییرشکلیافته که با الگوی کلاسیک بیماری تطابق کامل ندارند و ممکن است نیازمند KOH، کشت یا بیوپسی برای تشخیص باشند.
استروئیدهای موضعی؛ داروهای ضدالتهاب پوستی که اگر در عفونت قارچی ناشناخته استفاده شوند میتوانند ظاهر ضایعه را تغییر داده و باعث تینئا اینکوگنیتو شوند.
topical hydrocarbons
هیدروکربنهای موضعی مانند روغنها، گریسها یا فرآوردههای نفتی که میتوانند فولیکولها را مسدود کرده و فولیکولیت ایجاد کنند.
topical corticosteroids
کورتیکواستروئیدهای موضعی؛ داروهای ضدالتهاب پوستی که مصرف طولانی یا نامناسب آنها میتواند فولیکولیت یا آکنهفرم ایجاد کند.
Topical antifungal agents
داروهای ضدقارچ موضعی؛ کرم، ژل، لوسیون یا شامپوهای ضدقارچ مانند آزولها، آلیلآمینها یا سیکلوپیروکس که برای عفونتهای سطحی محدود استفاده میشوند.
Residues of topical products
بقایای محصولات موضعی؛ ذرات یا لایههای باقیمانده از داروها، شامپوها، ژلها، اسپریها یا کرمها روی پوست سر و مو که ممکن است با ضایعات واقعی اشتباه شوند.
topical antibacterial therapy
درمان ضدباکتری موضعی؛ استفاده از داروهای آنتیبیوتیکی یا ضدعفونیکننده روی پوست برای کاهش بار باکتریایی و کنترل ضایعات سطحی.
prescription oral and topical retinoids
رتینوئیدهای موضعی یا خوراکی دارویی