امولسیون چیست؟

تمام پژوهشگرانی که در صنایع بهداشتی آرایشی کار می کنند، می دانند که امولسیون ها مخلوط های نسبتاً پایدار از روغن ها، چربی ها و آب می باشند. برای ساخت آن ها ابتدا مواد محلول در روغن را در فاز روغنی و مواد محلول در آب را در فاز آبی مخلوط می کند و به همراه یک عامل امولسیون کننده این دو فاز را به هم آمیخته و امولسیون ها را تشکیل می دهد. کرم ها و لوسیون های آرایشی امولسیون هستند.

پایداری امولسیون ها

وقتی ظرف حاوی مخلوط آب و روغن را تکان می دهیم، امولسیونی از آب و روغن تشکیل می شود هر چه تکان شدید تر باشد، اندازه قطرات فاز پاشیده ریزتر خواهد بود. دیر یا زود قطرات فاز پاشیده به همدیگر می پیوندند، اندازه آن ها بزرگ شده و جدایش فازها اتفاق می افتد. امولسیون های آرایشی تقریبا بدون استثنا به کمک امولسیون کننده ها پایدار می شوند و میتوان آن ها را به صورت روغن در آب (آب فاز پیوسته است) یا آب در روغن (آب فاز داخلی است) در آورد. باید به این نکته توجه داشت که بعد از افزودن امولسیون کننده به این سیستم ها، دیگر نمی توان امولسیون را مشتمل بر دو فاز دانست. بلکه باید فصل مشترک حاوی امولسیون کننده را نیز به عنوان فاز سوم در نظر گرفت. امولسیون کننده ها معمولاً مواد فعال در سطح هستند که مولکولشان دارای یک سر قطبی و یک دم غیرقطبی می باشد که بخش دم از یک زنجیره طویل هیدروکربنی تشکیل شده است. طول زنجیره هیدروکربنی، درجه سیرنشدنی و درجه شاخه دار نشدن آن روی خواص ماده امولسیون کننده تأثیرگذار است. مثالی از یک امولسیون کننده، مولکول سدیم استئارات است که در آن گروه کربوکسیلات بخش قطبی و زنجیره هیدروکربنی استئارات، بخش غیرقطبی می باشد. گرانروی فاز پیوسته یکی از عوامل مهم در پایداری امولسیون هاست. با افزودن یک عامل تغلیظ کننده یا ژل کننده می توان گرانروی فاز پیوسته را تنظیم نمود. برای کنترل کیفیت و شناسایی امولسیون ها، اندازه گیری پارامترهایی مثل گرانروی ظاهری امولسیون، غلظت یون اکسیژن (pH)، تعیین آب موجود در امولسیون با روش تیتراسیون کارل فیشر و اندازه گیری مقدار مواد فرار امولسیون (افت وزن امولسیون در آون) می توان استفاده نمود.

 ضد لک های ویشی شامل امولسیون و ژل

 دقت کرده اید که پمادها و کرم هایی که خیلی چربی بالایی دارند خیلی راحتتر از بقیه کرم ها دوفاز می شوند و آب و روغنشان سریع از هم جدا می شود. علت این است که ساخت امولسیون های آب در روغن سخت تر است. پایداری امولسیون های روغن در آب کمتر از آب در روغن است.

 یادآوری: امولسیون آب در روغن یعنی: روغن، فاز ساکن و آب، فاز پراکنده است. قطرات آب در داخل روغن پراکنده شده است.

 تاریخچه اوسرین در سال 1900 یک شیمیدان آلمانی به نام «ایزاک لیپشوتز» ترکیبی به نام اوسریت را ثبت اختراع کرد. اوسریت از لانولین (روغن پشم گوسفند) استخراج شد. این دانشمند با اوسریت توانست برای اولین بار امولسیون آب در روغن پایدار بسازد.

 در سال 1921 کرم هایی که ساختار آن امولسیون های روغن در آب بود برای اولین بار پایدارسازی گردیده و به تولید انبوه رسید اوسریت به لاتین به معنای واکس زیبا می باشد. اوسریت یا لانولین الکل ماده کلیدی کرم های روغن در آب پایدار بود که می شد با آن در واقع پمادهای آب دوست درست کرد.

 اوسرین چه شکلی است؟ جامد زرد رنگ سخت مومی شکل و بدون بو که یکی از قویترین امولسیون کننده های آب در روغن می باشد

 کلسترول علاوه بر این کاربردی که در صنایع دارویی دارد خودش امولسیون های آب در روغن است. اوسرین د ر امولسیون کنندگی نیز تاثیر دارد. اگر چه تولید کننده های اوسرین ادعا می کنند کلسترول نقشی در امولسیون کنندگی ندارد و می گویند اوسرین آرایشی و اوسرین دارویی قدرت امولسیون کنندگیشان خیلی فرق ندارد.

 آرابینو گالاکتان همچنین می تواند پایداری امولسیون های آرایشی بهداشتی را افزایش دهد.

 •  محصولات لاین بورآد Boréade از برند نویدرم Noviderm شامل کرم پاک کننده، اسکراب صورت، کرم لایه بردار، امولسیون مات کننده و امولسیون ضد جوش می توانند به پوست های مستعد آکنه کمک کنند.

 5- پلیمریزاسیون های امولسیونی: عامل امولسیون کننده در تولید لاستیک.

beeswax

 فسفولیپیدها دارای یک سر آبدوست و دو شاخه چربی دوست می باشند. این ملکولهای بزرگ و طبیعی به واسطه همین مشخصه آمفی فیلیکی ، می توانند نقش امولسیون ساز را ایفا کنند. به علت تشابهشان با ترکیبات طبیعی پوست، تمایل زیادی به جذب روی سطح پوست دارند و به راحتی روی لایه های پوست پخش می شوند.

 ساختار دولایه ای فسفولیپیدها فسفولیپیدها را از منابع گیاهی مختلفی می توان استخراج نمود. دانه سویا ، گل آفتابگردان، تخم مرغ و شیر از منابع فسفولیپیدها می باشند. روش استخراج فسفولیپیدها از دانه سویا پس از فشردن دانه های سویا و استخراج روغن آن، کنجاله به جا مانده را تصفیه و عمل آوری می کنند تا مخلوطی از لسیتین و فسفولیپیدها به دست آید. لسیتین مخلوطی است از 60 درصد لیپیدهای قطبی (فسفولیپید + گیکولیپید ) و روغن لیپیدهای قطبی فسفردار را فسفولیپید می نامند. کاربرد فسفولیپیدها در محصولات آرایشی بهداشتی کمک امولسیون ساز فسفولیپیدها می توانند به عنوان مواد کمک امولسیون ساز در محصولات آرایشی بهداشتی استفاده شوند. قدرت امولسیون کنندگی فسفولیپیدها در ترکیب با امولسیون سازهای دیگر و یا در ترکیب با موادی که HLB بالایی دارند افزایش می یابد.

 سامانه های رسانش و رهایش فسفولیپیدها تحت شرایط خاصی قادر به تشکیل لیپوزوم هستند. کاربرد اصلی لیپوزومها سامانه های رهایش است. لیپوزوم ها قادرند هم ترکیبات آبدوست، هم ترکیبات چربی دوست را در یک ساختار سازگار با پوست ، غلاف پوشیده نموده، نفوذشان به داخل پوست را تسهیل و رساندنشان به هدف مورد نظر را یاری کنند. استفاده از امولسیون سازهای فسفولیپیدی در محصولات آرایشی رنگی این مزیت را دارد که رنگدانه ها به خوبی در فاز روغنی پخش شده و لخته نمی شوند. فسفولیپیدها همچنین قادند تحت شرایط خاصی لیپوزوم تشکیل داده و رسانش مواد موثره مختلف (چربی دوست و آبدوست) به موضع مورد نظر را تسهیل کنند.

•  امولسی فایرهای روغن در آب (O/W) که باعث تشکیل امولسیون روغن در آب (روغن پراکنده شده در آب) می شوند.

•  امولسی فایرهای آب در روغن (W/O) که باعث تشکیل امولسیون آب در روغن (آب پراکنده شده در روغن) می شوند.

Sorbitan Olivate

 دترجنت ها و مواد كف كننده در خمیردندان استفاده می شوند و با پایین آوردن كشش سطحی، اثربخشی خود را در زمینه پاك كردن ایفا می كنند. پایین آوردن كشش سطحی نفوذ خمیردندان را در داخل مواد باقیمانده و آلاینده ها افزایش داده و به زدایش آنها كمك می كند. دترجنت ها همچنین نقش امولسیون كنندگی دارند و به زدودن مخاط کمک می کنند.

 طبقه بندی این مواد بر اساس بو، طعم، كف كنندگی، امولسیون كنندگی، پاك كنندگی، پایداریشان در برابر اسیدها و قلیاها و سازگاریشان با دیگر مواد موجود در خمیردندان می باشد. محبوب ترین ماده دترجنت موجود در خمیردندان سدیم لوریل سولفات می باشد.

 سیلیکونها در خمیر دندان سیلیكون ها برای استفاده در خمیردندان های غیركف كننده مناسبند و مقدار مصرف آنها می تواند از 0.5 تا 45 درصد متغیر باشد. سیلیکونها پخش شوندگی خمیردندان را بهبود می بخشند و یك لایه آب گریز روی دندان تشكیل می دهند تا از چسبیدن ذرات غذا به دندان جلوگیری شود. از آنجا كه سیلیكون ها با آب قابل امتزاج نیستند برای به کارگیری آنها در فرمول، باید از تركیبات امولسیون كننده استفاده شود.

 مواد محافظ یا نگهدارنده شامپو از سه قسمت عمده تشکیل شده است: - آب اگر به فهرست ترکیبات تشکیل دهنده شامپوها نگاه کنیم، معمولا آب را در صدر این فهرست می بینیم. این به آن معنی است که آب بخش عمده وزن شامپو را تشکیل می دهد. در ساخت شامپوها از آب به عنوان حلال استفاده می شود. شامپوها محصولات ویژه حمام، صابون ها و امولسیون ها همگی حاوی آب هستند. به همین علت کیفیت آب مصرفی که برای ساخت یک محصول آرایشی بهداشتی استفاده می شود، حائز اهمیت است. معمولاً درصد از فرمولاسیون شامپو را آب تشکیل می دهد. آب به کار رفته در شامپوها از نوع آب املاح زدایی شده یا دمینرالیزه است. - مواد فعال سطحی یا سورفکتانت جزء اصلی یک شامپو مواد فعال کننده سطحی آن است. موادفعال کننده سطح به طورکلی به چهار دسته آنیونی، کاتیونی، آمفوتری و غیر یونی تقسیم بندی می شوند. در شامپو معمولا ترکیبی از موادفعال آنیونی (مانند سدیم لارت سولفات)، مواد آمفوتری (مانند بتائین ها) و مواد غیریونی (مانند کوکونات فتی اسید دی اتانول آمید) به عنوان مواد فعال کننده سطحی یا جزء اصلی استفاده می شود.

 بر اساس داده‌های علمی فعلی، شواهد محکمی درباره ارتباط ضدعرق‌ها با بیماری‌های مزمن وجود ندارد و بیشتر هشدارها مربوط به تحریکات پوستی موقتی و برگشت‌پذیر مانند قرمزی یا سوزش است. بنابراین استفاده از این محصولات در حد متعارف و بر روی پوست سالم، از نظر علمی بی‌خطر تلقی می‌شود. انواع محصولات ضد عرق مواد مؤثره فرآورده های ضدعرق می توانند در سیستم های رسانش مختلفی مثل سوسپانسیون های بی آب و محلول های آبی یا هیدروالکلی و همچنین امولسیون ها عرضه شود. شکل رایج فرآورده های ضدعرق به صورت قلمی (استیک)، رولی (رولان)، کرم، اسپری، ژل و پودر است. اما شکل های قلمی، رولی و افشانه ای از همه رایجترند.

 محصولات با پایه آبی معمولاً امولسیون های روغن در آب می باشند که گسترش خوبی در سطح پوست دارند و همین امر به کارایی آن ها کمک می کند. در سیستم هایی که پایه الکلی یا هیدروالکلی دارند، فرآورده در مدت زمان کمتری در سطح پوست خشک می شود. در این فراورده ها از آلومینیوم کلر هیدرات محلول در الکل، آلومینیوم کلر هیدرکس پروپیلن گلیکول، آلومینیوم سزکوئی کلروهیدرات و آلومینیوم زیرکونیوم پنتاکلروهیدرات استفاده می شود. در صورت فرمولاسیون مناسب، می توان به یک محصول شفاف بدن آب دست یافت. در این فرآورده ها چون ماده موثره در حامل حل می شود، لذا اندازه ذره عامل تعیین کننده ای نمی باشد. از اواخر دهه 1970 انواعی از سوسپانسیون های رول-آن به بازار ارائه شدند که بر مبنای سوسپانسیون مواد موثره در سیلیکون فرار طراحی شده بودند. این محصولات دارای کاربرد خشک، بدون ایجاد حس چسبناکی و با کارآیی مناسب می باشند. در این فرآورده ها نیز اندازه ذره مواد موثره باید در ابعاد بسیار ریزی باشد.

 کرم ها و امولسیون ها وقتی ترکیبات به کار رفته برای ساخت یک محصول آرایشی بهداشتی از فازهای غیر قابل انحلال تشکیل می شوند، دیگر نمی توانیم به راحتی محلولها آنها را به دست آوریم. بلکه باید امولسیون درست کنیم.

 اما امولسیون چیست؟ اگر نصف یک بطری را از آب و نصب بطری را از روغن پر کنیم و آن را هم بزنیم، برای مدت محدودی ذرات آب و روغن در کنار هم قرار می گیرند اما بعد از مدت کوتاهی از هم جدا می شوند.

 کرم ها و لوسیون ها از دو دسته ترکیبات تشکیل شده اند. برخی از آنها غیر قطبی هستند و در روغن حل می شوند. برخی از آنها قطبی هستند و در آب حل می شوند. برای اینکه انها را در کنار هم قرار دهیم، ابتدا ترکیباتی را که در اب حل می شوند در یک ظرف جداگانه و با کمک حرارت در آب حل می کنیم. ترکیبات روغنی را هم به صورت جداگانه حرارت می دهیم تا در روغن حل شود. سپس به آرامی فاز آبی را به فاز روغنی اضافه می کنیم. هم زمان باید به آرامی هم بزنیم تا مخلوط دو فاز خنک شود. اما برای اینکه آب و روغن در کنار هم قرار بگیرند، باید از ترکیباتی به نام امولسیون کننده استفاده کنیم. امولسیون کننده ها ترکیباتی هستند که مولکولشان یک بخشی قطبی آبدوست و یک بخش غیر قطبی آبگریز دارد.

 با این ترتیب به سطح مرزی آب و روغن مهاجرت نموده، بخش آبدوست به آب فرومیرود. بخشی چربی دوست به فاز روغن فرومی رود و به این ترتیب آب و روغن را درکنار هم نگه می دارد. مرطوب کننده های دست، نرم کننده های مو و کرم های ضدآفتاب از دسته امولسیون ها هستند.

 لوسیون های آرایشی به آن دسته از محصولات آرایشی بهداشتی که به فرم مایع هستند لوسیون گفته می شود. لوسیون ها می توانند، محلول، سوسپانسیون یا امولسیون باشند.

 الکل های فسفاته شده (یا الکل های اتوکسیله شده). مثال ها: لوریل الکل + 7EO فسفات یا لوریل پلی اتیلن گلیکول فسفات. تعریف واکنش بین یک الکل و اسید فسفریک در شکل 3-3 نشان داده شده است. این واکنش به شکل بسیار ساده ایی مشخص شده زیرا مخلوطی از منو، دی و تری استرها به اضافه استرهای پلیمری ینز با همان مقدار اسید فسفریک اولیه ایجاد می شوند. دو ماده فسفاته کننده مورد استفاده قرار می گیرند: تترافسفریک اسید (TPA) و پنتوکسید فسفر (P2O5). واکنش های حاوی TPA به خوبی بررسی و مشخص شده اند، که در این واکنش ها محصول اصلی آن ها نوع دی استر است. اکثر محصولات صنعتی به وسیلۀ P2O5 ساخته می شوند بنابراین همانطور که انتظار می رود محصول نهایی عدتاً دی استرها هستند ولی مقادیر قابل ملاحظه ایی نیز منواستر و استرهای پلیمریک به همراه دارند. خواص عمومی 1- عمومی: استرهای فسفات دارای خواصی مابین شوینده های غیریونی اتوکسیله شده و مشتقات سولفاته شده هستند. بنابراین سازگاری خوبی با بیلدرهای (Builders) معدنی داشته و خواص امولسیون کنندگی خوبی دارند. خصلت کف کنندگی آن ها هم حالتی متوسط و مابین غیریونی ها (دارای کف کم) و اترسولفات ها (دارای کف زیاد) می باشد.

 6- خواص کاربردی: امولسیون شدن خوب با روغن (در این زمینه محصولات تولید شده با P2O5 بهتر هستند)؛ شویندگی خوب برای الیاف ها؛ دی استرها خصلت مرطوب کنندگی خوبی دارند، این خصلت در انواع دارای وزن مولکولی کمتر، به بهترین حالت می رسد؛ در آبکشی و شسته شدن عالی هستند؛ کف کمتری نسبت به سولفات یا سولفونات های مشابه خود دارند؛ بازدارنده خوردگی؛ خواص آنتی استاتیک دیسپرس کننده های خوب (با محصولات حاصل از P2O5 بهتر است)؛ دارای خصلت هیدروتروپی (بخصوص با زنجیره های آلکیلی کوتاه).

 7- عیوب: تنها تا حد متوسطی موجب کاهش کشش سطحی محلول ابکشی می شوند؛ گران قیمت تر از سولفونات ها هستند؛ نمک های سدیمی همیشه در اب محلول نیستند لذا نمک های گرانتر یعنی انواع پتاسیمی و آلکانول آمینی، جهت انحلال پذیر بودن در محیط های آبکی مورد نیاز هستند؛ ترکیب بیشتر استرهای فسفات پیچیده بود و آنالیز آن ها مشکل است. کاربردها 1- منسوجات: دارای خصلت روان کنندگی و یا امولسیون کنندگی همراه با خصوصیت ضدخوردگی؛ خاصیت مرطوب کنندگی در حضور قلیاها؛ افزودنی رنگرزی جهت عمل رنگرزی و نفوذ بهتر؛ استرهای زنجیره کوتاه ترکیبات آنتی استاتیک کارآمدی در تکمیل ریسندگی الیافهای مصنوعی هستند (الکل P2O5 + C8).

 3- کشاورزی: ترکیبات امولسیون کننده در علف کشها، خصوصاً هنگامی که با کودهای مایع تغلیظ شده، مخلوط شده باشند؛ عامل دیسپرس کننده برای دیسپرس کردن علف کش ها یا حشره کش ها در محلول های آبکی، که جهت پایداری بیشتر در حین ذخیره سازی بهبود می بخشد؛ افزودنی روان کننده در فلز کاری؛ الکل P2O5+6EO+C12 یک امولسیفایر خوب برای روغن های معدنی ایجاد می کند.

 فسفولیپید ها دارای یک سر آب دوست و دو انتهای چربی دوست هستند. این ملکول های بزرگ و طبیعی به واسطه همین ویژگی دوخصلتی (آمفی فیلیگی) می توانند نقش امولسیون ساز را ایفا کنند.

 دی هیدروکسی استون را معمولا در امولسیون های روغن در آب فرموله می کنند. روغن و موم می تواند رنگ را کاهش دهد. استفاده از سیلیکون در فرمولاسیون می تواند قابلیت پخش روغن را به محصول بدهد و به این ترتیب از لکه شدن یا رگه شدن در اثر استفاده روی پوست جلوگیری می شود. به حداقل رساندن اندازه ذرات میسل در امولسیون انتخاب شده، پخش یکنواخت روی سطح پوست را بهبود می بخشد. با توجه به شیمی دی هیدروکسی استون، فرمولاسیون برنزه کننده باید در pH اسیدی بین 4 تا 5 بافر شده و در پروسه ساخت، DHA حرارت نبینند و در دمای زیر 40 درجه سانتی گراد به فرمولاسیون اضافه شود. موارد ناسازگاری دی هیدروکسی استون می تواند با ترکیبات نیتروژن دار و اکسیژن دار واکنش دهد. بنابراین کلاژن، مشتقات اوره، اسیدهای آمینه و پروتئین ها می توانند با DHA واکنش دهند. به همین علت از این ترکیبات نباید در فرمولاسیون حاوی دی هیدروکسی استون استفاده شود. همانند بسیاری از محصولات آرایشی بهداشتی، زیبایی محصول بستگی زیادی به حامل های فرمولاسیون دارد. محصولات را می توان با اضافه کردن امولینت ها و هومکتانت ها به فرمولاسیون مناسب پوست خشک تبدیل کرد. محصولاتی که به فرم ژل یا حامل های الکلی فرموله شده باشند برای پوست های چرب مناسب ترند. مکانیزم عملکرد دی هیدروکسی استون محل اثرگذاری دی هیدروکسی استون، لایه شاخی پوست است. به همین علت در صورتی که نوارچسبی روی پوست چسبانده شده و به سرعت کنده شود، رنگ ناشی از DHA زدوده خواهد شد. با مالش دادن مکانیکی نیز می توان این رنگ را از پوست زدود. جایی که لایه شاخی ضخیم تر است، لکه شدن عمیق تر اتفاق می افتد و در نواحی که لایه شاخی نازک است یا اصلا وجود ندارد، برنزه شدن اتفاق نمی افتد. دی هیدروکسی استون را می توان به عنوان جایگزین دنسیل کلراید برای اندازه گیری میزان تبادلات سلولی در لایه شاخی استفاده نمود. پس از مالیدن محلول موضعی حاوی دی هیدروکسی استون که می تواند به فرم لوسیون باشد، تغییر رنگ می تواند بعد از یک ساعت مشاهده شود. این تغییر رنگ می تواند تحت نور wood که به آن نور سیاه نیز می گویند ظرف مدت 20 دقیقه مشاهده شود. بیشترین مقدار تیرگی بعد از 8 تا 24 ساعت اتفاق می افتد. فرد می تواند هر چند ساعت یک بار مصرف را تکرار کند تا به نتیجه دلخواه برسد. رنگ ایجاد شده بعد از یک بار استفاده بین 5 تا 7 روز دوام دارد. بسته به آناتومی موضع استفاده شده همان رنگ می تواند با استفاده هر یک تا چهار روز یک بار به صورت دائم باقی بماند. روی صورت، مقدار کمتری از محصول باید مالیده شود اما دفعات مالیدن باید بیشتر باشد تا رنگ دلخواه باقی بماند. عمق رنگ بسته به ضخامت و تراکم لایه شاخی متفاوت است. کف دست و کف پا به شکل عمقی تر تیره می شوند. به همین دلیل توصیه می شود که پس از استفاده، دست ها شسته شود تا رنگ باقی نماند. مو و ناخن هم رنگی می شوند، اما غشاء مخاطی که لایه شاخی و لایه کراتینی ندارد، رنگی نمی شود. پوست های زبرتر و هایپرکراتوتیک روی زانوها، آرنج‌ها، قوزک پا به شکل غیریکنواخت تری رنگی می شوند. همچنین رنگ پوست در این نواحی بیشتر باقی می ماند.

 سورفکتانت ها وظیفه سورفکتانت ها چیست؟ سورفکتانت ها عوامل پاک کننده فعالی هستند که سه نقش اصلی اجرا می کنند: نفوذ در پارچه و خیس کردن پارچه سست کردن و رهانیدن چرک ها و آلودگی ها (این ویژگی به فعالیت مکانیکی ماشین لباس شویی کمک می کند) امولسیون کردن ذرات چرک و آلودگی و معلق نگه داشتن آن ها در محیط شستشو   سورفکتانت ها چگونه عمل می کنند؟ در هر مولکول سورفکتانت دو حوزه وجود دارد: یک بخش قطبی یا سر آبدوست و یک بخش غیر قطبی یا چرب یا دم آب گریز. یک اصل اساسی و مهم این است که مواد قطبی با مواد قطبی دیگر بر همکنش خوبی دارند و در مورد مواد غیر قطبی نیز همین طور است.   نفوذ کردن و خیس کردن پارچه آب دارای کشش سطحی بالایی است که این خاصیت از ایجاد موج زیاد در سطح آن جلوگیری می کند (هوا – آب، آب – روغن، آب – جامد). به محض این که سورفکتانت پیوند بین مولکول های آب را می شکند، کشش سطحی آب کاهش می یابد و آب می تواند معوج گردد و تعداد بیشتری از ملکول های سورفکتانت در نزدیکی سطح آب قرار می گیرند. حال آب می تواند در سطوحی که قبلا خیس نشده بوده است مثل پارچه ها نفوذ و نشت کند.   شکل 1: سورفکتانت ها کشش سطحی آب را کاهش می دهند.   جدا سازی و امولسیون کردن چرک و آلودگی به طور معمول آب و روغن با یکدیگر مخلوط نمی شوند. روغن یک ماده غیر قطبی است در حالی که آب قطبی است. با این وجود در حضور مقادیر و غلظت های کافی مولکول های سورفکتانت، روغن می تواند به طور موثری در آب امولسیون شود. بنابراین، بخش قطبی مولکول سورفکتانت جذب آب می شود و بخش غیر قطبی توسط چربی جذب می شود. مولکول های سورفکتانت دور چربی جمع می شوند و وقتی به اندازه کافی زیاد باشند یک میسل (micelle) کروی تشکیل می دهند. بخش های چربی که در میسل قرار می گیرند در آب به خوبی معلق می مانند. فرایند تا زمانی که مقادیر کافی مولکول های سورفکتانت در دسترس هستند تا با باقیمانده های چربی بر همکنش دهند تکرار می شود. شکل دو: عمل پاک کنندگی سورفکتانت ها   مثال ها: سورفکتانت ها هم می توانند مشتقاتی از مواد نفتی، روغن سبزیجات یا چربی های حیوانی باشند و هم ترکیبی از همه این منابع. سه نوع اصلی سورفکتانت وجود دارد که در شوینده های رخت و لباس مورد استفاده قرار می گیرد. سورفکتانت های آنیونی، نانیونی و کاتیونی. سورفکتانت های آنیونی: این سورفکتانت ها دارای سر قطبی با بار منفی هستند. بار منفی سر قطبی معمولا با یون Na+ به تعادل می رسد که در فرایند تولید این عمل انجام می شود. با این وجود سر منفی می تواند با دیگر کاتیون های (ذرات با بار مثبت) موجود در آب مثل کلسیم Ca2+ و منیزیم Mg2+ نیز واکنش دهد و به طور موثری مولکول سورفکتانت ها را غیر فعال نماید. آب سخت حاوی مقادیر بالایی از این کاتیون هاست. سورفکتانت های آنیونی در صنایع تولید پودر شوینده معمول ترین و رایج ترین هستند. آن ها در امولسیون کردن ذرات چربی و خاک، باقیمانده های مواد نرم کننده پارچه بسیار موثر هستند و بسیار کف زا هستند. برخی از مثال های آن ها عبارتند از آلکیل سولفونات های خطی (LAS)، آلکیل بنزن سولفونیک اسید (LABS)، آلکیل آریل سولفونات ها مثل دودسیل بنزن سولفونات (DDBS) و الکل اتر سولفات ها مثل سدیم لوریل اتر سولفات یا تگزاپون (SLES). سورفکتانت ها نانیونی: این سورفکتانت ها سر خنثی دارند و بنابراین در آب سخت توسط ذرات باردار غیر فعال نمی شوند. این مواد در شوینده های با کف اندک به کار می روند. می توانند به همراه سورفکتات های آنیونی بکار روند. برخی از نمونه های آن الکل اتو کسیلات هستند. سورفکتانت های کاتیونی: این سورفکتانت ها دارای سر قطبی با بار مثبت هستند. این ها در گروه عوامل پاک کننده اولیه قرار نمی گیرند، بلکه به عنوان نرم کننده پارچه و همچنین به عنوان عامل ضد باکتری ملایم کاربرد دارند. برخی از این ها عبارتند از ترکیبات آمونیوم چهارگانه بلند زنجیر. معمولا در مواد شوینده مخصوص شستن البسه رایج است که بیش از یک نوع سورفکتانت مورد استفاده قرار گیرد. دلیل این امر تقویت عمل هر سورفکتانت توسط سورفکتانت دیگر است. این عمل موجب می شود قدرت پاک کنندگی نسبت به زمانی که دو سورفکتانت به طور جداگانه عمل می کنند بالاتر رود. با این وجود سورفکتانت های آنیونی و کاتیونی به دلیل داشتن بار مخالف ناسازگار هستند.   بیلدر ها یا سازنده ها وظیفه بیلدر ها چیست؟ بیلدر ها عمل سورفکتانت ها را ارتقا می دهند. برای مثال، انواع مختلف بیلدر ها برای نرم کردن آب مورد استفاده قرار می گیرند و به پخش شدن چرک کمک کرده و اجازه نمی دهند که چرک ها حتی در خارج از محلول شستشو رسوب کنند. باعث قلیاییت محیط شستشو شده که این عمل به از هم پاشیدن و پاک شدن چرکی های پایه روغنی کمک می کند. بیلدر ها چگونه کار می کنند؟ آب به طور طبیعی حاوی یون ها فلزی با بار مثبت (کاتیون) است. غلظت های دو مورد از این کاتیون ها یعنی کلسیم Ca2+ و منیزیم Mg2+ تعیین کننده میزان سختی آب است. Ca2+ و Mg2+ می توانند با سورفکتانت های آنیونی واکنش دهند و باعث شوند عملکرد این سورفکتانت ها کاهش یابد و بر روی پارچه رسوب کنند و یا در درون ماشین لباس شویی رسوب کنند. Ca2+ پاک شدن لکه ها را مختل می کند زیرا با ذرات چرک پیوند داده و آن ها را به سطح پارچه می چسباند. بنابراین آب سخت عمل سورفکتانت را مختل می کند. بیلدر ها با تشکل کمپلکس با Ca2+ و Mg2+ آب را نرم می کنند. (شکل 3 را ببینید)   شکل 3: بیلدر ها با یون های کلسیم و منیزیم آب پیوند می دهند.   مثال ها: سه نوع بیلدر های نرم کننده آب وجود دارد. جداسازی: بیلدر های محلول در آب که کمپلکس های محلولی از Ca2+ و Mg2+ تشکیل می دهند. مشهورترین مثال آن سدیم تری پلی فسفات (STPP)، دیگر فسفات ها مثل تترا سدیم پرو فسفات و تترا پتاسیم پرو فسفات است. برخی مثال های غیر فسفاتی عبارتند از سیترات ها، تادترات ها، سوکسینات ها، گلوکونات ها، پلی کربوکسیلات ها، اتیلن دی آمین، تترا اسیتک اسید یا ادتا (EDTA)، دی اتیلن تری آمین پنتا اسید (DTPA)، هیدروکسی اتیلن دی آمین تری اسیتک اسید (HEDTA) دی هیدروکسی اتیل گلیسین (DEG) و تری اتانول آمین. ته نشین سازی: این نوع بیلدر ها محلول در آب هستند تا زمانی که با یون های Ca2+ و Mg2+ واکنش دهند و در محلول ته نشین شوند. مثال اصلی از این گونه کربنات سدیم است. تبادل یون: این بیلدر ها نامحلول در آب هستند و تولید کمپلکس نا محلول با Ca2+ و Mg2+ می کند. مثال ها شامل زئولیت ها و سدیم دی سیلیکات است.     قلیاها وظیفه قلیا ها چیست؟ قلیاها PH آب محیط شستشو را افزایش می دهند که به شکسته شدن اجزای چربی و روغنی و اسیدی چرک و آلودگی کمک می کند. با این وجود از آنجا که PH بالا می تواند به پارچه آسیب برساند، PH شوینده های لباس به دقت کنترل می شود. عملکرد قلیاها به چه صورت است؟ آب در حالت طبیعی (PH=7) حاوی مولکول های آب است (شکل 4 را ببینید) آب شامل یک اتم اکسیژن است که با دو اتم هیدروژن پیوند تشکیل داده است. با این مقادیر اندکی از مولکول های آب هستند (14-10×1) که به یون های H+ و OH- (ذرات باردار) شکسته می شود. شکل 4: معادله تعادل (واکنش تعادل) تجزیه طبیعی مولکول های آب به یون را توصیف می کنند.   اگر یک ماده به آب اضافه شود به طوری که غلظت یون های H+ افزایش یابد، محلول آبی اسید تر می شود و PH کمتر از 7 می شود. (شکل 5 را ببینید) و اگر ماده ای به آب اضافه شود که باعث شود غلظت OH- افزایش یابد محلول آبی قلیایی تر می شود و PH به بالاتر از 7 افزایش می یابد. قلیاها در مواد شوینده باعث افزایش غلظت یون های OH- می شوند و بنابراین PH محیط شستشو را افزایش می دهند. شکل 5: مقیاس PH     چرک ها و آلودگی ها و سطوح پارچه به طور کلی دارای بار منفی هستند. با یک افزایش یون های منفی در محلول، بار منفی سطح افزایش می یابد و چون بارهای همنام یکدیگر را دفع می کنند، حذف چرک و آلودگی از سطوح ساده تر می شود. مثال ها: سدیم کربنات، سدیم بی کربنات، سدیم سیلیکات، سدیم سیترات، آمونیوم هیدروکسید می تواند برای افزایش PH شوینده ها مورد استفاده قرار گیرد.   عامل ضد ته نشینی (ضد رسوب): این عامل ها چگونه عمل می کنند؟ عامل های ضد ته نشینی از رسوب مجدد چرک ها و آلودگی پارچه ها بر روی سطح پارچه جلوگیری می کند. عوامل ضد ته نشینی چگونه عمل می کنند؟ عوامل ضد ته نشینی بار منفی روی سطح پارچه را افزایش می دهند به طوریکه سطح ذرات چرک را از خود می راند و دافعه ایجاد می کند. زیرا هم چرک و آلودگی و هم سطح پارچه هر دو بار منفی دارند و بارهای همنام یکدیگر را دفع می کنند. (شکل 6 را ببینید) شکل 6: عامل ضد ته نشینی یا ضد ترسیب CMC بر روی پارچه     مثال ها: کربوکسی متیل سلولز (CMC) بر روی پارچه های کتانی موثر است. پلی وینیل پیرولیدن(Polyvinyl pyrrolidone) بر روی پارچه های پشمی و سنتزی اثر بیشتری دارد. پلی اتیلن گلایکول (PEG) و پلی وینیل الکل نیز می توانند به عنوان عوامل ضد ترسیب مورد استفاده قرار گیرند. آنزیم ها: آنزیم ها چگونه عمل می کنند؟ آنزیم ها در مواد شوینده دو نقش اساسی دارند. زدودن و پاک کردن موثر لکه ها مراقبت از رنگ پارچه و خود پارچه چگونگی عملکرد آنزیم ها آنزیم ها مولکول های بزرگ مثل پروتئین ها، کربوهیدارت ها و چربی ها را به بخش های کوچکتر می شکند. این بخش های کوچکتر هم می تواند محلول در آب باشد و هم می تواند از لحاظ سایز و قطبیت با سورفکتانت ها سازگار باشند در محلول معلق شوند. آنزیم ها کاتالیزور هستند. کاتالیزور ها سرعت واکنش شیمیایی را بدون این که در فرایند مصرف شوند افزایش می دهند. بنابراین، تنها مقادیر اندکی از آنزیم نیاز است تا در شوینده های رخت شویی بکار رود زیرا آنزیم ها چندین و چند مرتبه می توانند کار کنند. با این وجود این بدین معنا نیست که همان محلول مواد شوینده می توان دوباره و دوباره برای چندین مرتبه شستشو بکار رود. اگر چه آنزیم ها همچنان فعال باقی می مانند مقادیر دیگر مواد اولیه کلیدی موجود در فرمولاسیون مقادیر چرک و آلودگی را که می تواند به کمک هر ماده اولیه در محلول شستشو معلق بماند را محدود می کند. اکثر آنزیم ها در دمای بالا مثلا در حدود بالای 60 درجه سانتی گراد تخریب می شوند. این آنزیم ها معمولا در آب گرم با دمای بالای 40 درجه سانتی گراد حداکثر تاثیر گذاری را دارند. با این وجود برخی آنزیم ها در آب سرد بهتر عمل می کند. زدودن لکه ها آنزیم های مختلف می توانند انواع مختلف چرک و لکه ها را بشکنند. برخی آنزیم ها لکه های پروتئینی را به ذرات کوچکی به نام لیپید می شکنند (برای مثال خون، محصولات لبنی، تخم مرغ، گوشت، گل و لکه ناشی از چمن) دیگر آنزیم ها کربوهیدرات هایی مانند گوجه، پاستا و برنج را به مولکول های کوچکتر به نام الیگوساکارید ها (oligosaccharides) و مونو ساکاریدها (monosaccharides) می شکند. دیگر آنزیم ها چربی ها (یا لیپیدها) مثل کره و یا روغن را پاک می کند. پس از شکسته شدن لکه ها و چرک ها توسط آنزیم ها مستقل از نوع لکه ها و یا آنزیم، تکه ها و ذرات شکسته شده توسط سورفکتانت ها در محلول معلق می شود. حفاظت از رنگ پارچه و الیاف پارچه برخی از آنزیم ها به گونه ای عمل می کنند که پارچه های کتانی را نرم کنند که این عمل به کمک جدا کردن الیاف سطحی پارچه انجام می شود. یک کتان با سطح نرم و صاف اجازه نمی دهد ذرات چرک به سادگی بر روی الیاف رسوب نماید و به سادگی رها و آزاد بوده و آزادانه حرکت می کنند. آنزیم ها به زدودن کرک و پرز) و ذرات تل پارچه کمک می کند. مثال: رایج ترین آنزیم مورد استفاده پروتئاز است که پروتئین ها را می شکند. پس از آن آمیلاز، نشاسته را که نوعی کربوهیدرات است می شکند و سپس لیپاز که باعث شکستن چربی ها و روغن ها می گردد.     سفید کننده ها و رنگ برهای اکسیژن فعال وظیفه آن ها چیست؟ سفید کننده های اکسیژن فعال به منظور بهبود بخشیدن به میزان سفید شوندگی و درخشان شوندگی پارچه ها لکه ها را از پارچه ها می زدایند. این مواد سفید کننده برای استفاده از پارچه های رنگی و بدون آسیب رساندن به رنگ پارچه ها بسیار مناسب هستند. عملکرد سفید کننده ها به چه صورت است؟ سفید کننده های اکسیژن فعال با اکسیداسیون کردن لکه ها عمل می کند. به این معنا که جز فعال سفید کننده از چرک الکترون می گیرند و نتیجه نهایی به شکل زیر است: جدا کردن و شکستن پیوند های شیمیایی در چرک ها و شکستن آن ها در ادامه سورفکتانت ها ذرات شکسته شده را معلق می کند. تغییر در حالت اکسایش لکه ها و بی رنگ کردن آن ها ماده فعال یک سفید کننده اکسیژنی ماده هیدروژن پراکسید (آب اکسیژنه) می باشد. مثال: سدیم پر کربنات، این ماده معروفترین سفید کننده اکسیژنی است ولی تنها در بالاتر از 60 درجه سانتی گراد فعال است به همین دلیل فعال کننده های سفید کننده در شوینده های طراحی شده در آب سرد اضافه می شوند.     عوامل آنتی میکروبیال عوامل آنتی باکتریال، که به عوامل ضد عفونی کننده و بهداشتی کننده نیز معروف هستند می توانند وابسته به میکروب کشی (کشنده میکرو ارگانیسم ها) و یا وابسته به پایداری میکروب ها (بازدارنده رشد میکروارگانسیم ها) باشند. میکروارگانیسم ها شامل باکتری ها، قارچ ها و ویروس ها می شوند. این عوامل از نقطه نظر بهداشتی پارچه ها را تمیز کرده و از پخش بیماری ها جلوگیری می کند و بوی ناشی از میکروارگانیسم ها را کاهش می دهند. عوامل آنتی باکتریال چگونه عمل می کنند؟ این عوامل می توانند از طرق مختلف عمل کنند. برخی از آن ها با تشکیل دیواره های سلولی میکروبی یا ممبران و غشاهای سلولی اثرات میکروب کشی دارند. برخی از آن ها با مداخله کردن در سنتز پروتئین های میکروبی، نوکلئیک اسیدها یا متابولیت های ضروری اخلال به وجود می اورند. اثرات این مداخله به صورت میکروب کشی و یا پایدار کردن میکروب ها و ثابت نگه داشتن آن ها گردد. مثال ها: کلرید های آمونیوم چهارگانه و الکل ها می توانند به عنوان عوامل ضد میکروب یا آنتی باکتریال مورد استفاده قرار گیرند.     نرم کننده های پارچه نرم کننده های پارچه چگونه عمل می کنند؟ نرم کننده های پارچه ویژگی های زیر را برای پارچه به ارمغان می آورد. نرمی (یا مخملی بودن و کرکی بودن برای حوله ها) کاهش الکتریسیته ساکن (جلوگیری از قفل شدن و چسبیدن پارچه ها به یکدیگر) کاهش پرزها و کرک و موی پارچه (و سادگی در اتو کشی) طریقه عملکرد نرم کننده های پارچه: (نرمی، صافی و کاهش چسبندگی) (شکل 7 را ببینید) نرم کنند های پارچه، سورفکتانت های کاتیونی هستند به این معنی که یک سر آن ها قطبی بوده و دارای بار مثبت است. این سر مثبت به سر منفی سطح پارچه های باردار جذب می شود و در کنار پارچه و الیاف و فیبر ها می پیوندد. هنگامی که سر مثبت به پارچه می پیوندد، دم روغنی از سطح بیرون می زند و احساس نرمی و لطافت و صافی پارچه را به دست انسان منتقل می کند. لایه ای از مولکول ها بر روی سطح می تواند پارچه را به ویژگی های ضد آب بودن مزین کند. شکل 7: مولکول های نرم کننده پارچه بر روی سطح پارچه ردیف می شوند.   بار استاتیک کاهش یافته بار الکتریکی یا بار ایستا وقتی که فیبر های پارچه با یکدیگر بر همکنش دارند تولید می شود، خصوصا هنگامی که البسه خشک هستند. هنگامی که نرم کننده های پارچه بر روی الیاف می نشینند (همانطور که در بالا توضیح داده شد) یک پوشش روان و لغزنده ایجاد می شود که فیبر را قادر می سازد بدون تولید بار الکتریکی بر روی یکدیگر بلغزد. پوشش نرم کننده های پارچه (مولکول های آن) باعث هدایت الکتریسیته می شود و به بار ساکن تولید شده اجازه تخلیه شدن می دهد. مثال ها: سورفکتانت های کاتیونی شامل آمین های بلند زنجیر و ترکیبات آمونیوم چهارگانه بلند – رنجبر می شود.     عطر و رایحه ها عطر و رایحه ها چه عملی انجام می دهند؟ عطرها علاوه بر ایجاد بو و رایحه دلپذیر بوی نامطبوع مواد شیمیایی و همچنین بوی چرک های محیط شستشو را خنثی می کنند. آنها احساس و خلق و خوی مصرف کننده را بهبود بخشیده و عمل شستشو را تبدیل به عملی دلپذیر و خوشایند می کنند. چگونگی عملکرد عطرها و رایحه ها عطرها و رایحه ها مواد شیمیایی هستند که بوی آن ها برای انسان قابل تشخیص است. یعنی انسان شامل صدها گیرنده حس بویایی است که مولکول های بو می تواند با آن ها پیوند دهد. دقیقا مثل کلید در قفل، مولکول های با بوی خاص اگر شکل درستی نیز داشته باشند در گیرنده های خاص جا می گیرند. به این پدیده "شناخت مولکولی" گفته می شود. بنابراین بو به شکل و ساختار مواد شیمیایی وابسته است. مثال ها: عطرهای بسیار متنوعی وجود دارد که در مواد شوینده به کار می رود.     درخشان کننده های نوری درخشان کننده های نوری چه عملی انجام می دهند؟ درخشان کننده های نوری انعکاس نور را از سطح پارچه افزایش می دهند و باعث می شود پارچه ها سفیدتر و درخشان تر به نظر برسند و کمک می کنند پارچه برای مدت طولانی تر نو به نظر برسد. چگونگی عملکرد درخشان کننده های نوری درخشان کننده های نوری ظاهرا رنگ های نامطلوب مثل زردی پارچه که با گذشت زمان به صورت طبیعی رخ می دهد را می پوشاند. درخشان کننده های نوری این عمل را با اراده رنگ های مکمل انجام می دهد. از آنجایی که نور می تواند طول موج های مختلفی داشته باشد و این نور انعکاس می یابد و پخش می شود، رنگ های مختلفی در طبیعت دیده می شود. رنگی که دیده می شود از ترکیب همه طول موج های نور که به نور چشم می رسد حاصل می شود. انسان تنها می تواند بخش کوچکی از همه طول موج های موجود نور را که معروف به طیف مرئی است مشاهده کند. سفید ترکیبی از همه طول موج ها در طیف مرئی است. در پایین طیف مرئی ناحیه فوق بنفش قرار گرفته است. درخشان کننده های نوری به پارچه می چسبند نور ماورا بنفش را جذب می کنند و آن را به صورت نور آبی-بنفش می تابانند (شکل 8) نور آبی وقتی گسیل می شود با نور زرد گسیل شده توسط پارچه برهمکنش کرده و در نهایت یک ظاهر کلی سفید رنگ می دهد.   شکل 8: مولکول های درخشان کننده نوری نور UV را تبدیل می کند و منجر به ظاهر سفید پارچه می شوند. مثال: برخی از گروه های درخشان کننده های نوری شامل آمینوتری آزین ها و کوئوماری ها و استلین ها می شود.     نگهدارنده ها: چه کاری انجام می دهند؟ نگهدارنده ها در حین انبارداری از گندیدن و فساد مواد شوینده جلوگیری می کند. به طور کلی تنها در مایعات شستشو دهنده و پاک کننده مورد نیاز است. چگونگی عملکرد نگهدارنده ها کلیه ترکیبات آلی شوینده ها مثل سورفکتانت ها و آنزیم ها زیست تخریب پذیر هستند. به این معنی که می توانند در محیط توسط باکتری ها شکسته شوند. با این وجود، باکتری ها می تواند در ظروف مواد شوینده، رسوخ کنند و باعث گندیدگی آن ها در حین انبارداری شوند. نگهدارنده های با کشتن باکتری ها از این پدیده جلوگیری می کنند. مثال: گلوتارآلدئید و تترا سدیم اتیلن دی آمین تترا استیک اسید یا ادتا (EDTA) از جمله نگهدارنده ها هستند.     هیدروتروپ ها: وظیفه آن ها چیست؟ هیدروتروپ ها یا حل کننده ها ویژگی های ریزشی شوینده های مایع را به وسیله جلوگیری از تشکیل ژل یا جدا سازی آن ها در ته بطری را حمایت کرده و ثابت نگه می دارد. چگونی عملکرد هیدروتروپ ها هیدروتروپ ها مشابه سورفکتانت هایی که دارای دو سر هستند یک سر قطبی (هیدروتروپ) و سر غیر قطبی (هیدروفوبیک) دارند، هستند. علیرغم این شباهت ها این مواد معمولا کوچکتر و نسبت به مولکول های سورفکتانت کمتر خطی هستند. این مواد تشکیل میسل های سورفکتانت را در بطری منقطع می کند که می تواند باعث ساختار ژلی با ویسکوزیته بالا شود و فازهای نامحلول ایجاد کند. در این راه اضافه کردن هیدروتروپ در شوینده های مایع به یکنواخت ماندن ترکیبات در شوینده مایع و بهبود ویژگی های ریزشی مورد نیاز جهت مصرف آسان کمک می کند. مثال: سولفونات های آروماتیک زنجیر کوتاه مثل زایلین سولفونات، کوفن سولفونات، برخی گلایکول اتر سولفات ها و اوره.     کمک فرایند ها: وظیفه آن ها چیست؟ این مواد ویژگی های فیزیکی شوینده های پارچه را در حین فرایند و انبارداری و مصرف، مصرف کننده بهبود می دهد. چگونگی عملکرد کمک فرایند ها: انواع مختلفی از این مواد وجود دارد: رطوبت گیر ها قادر به پیوند چندین مولکول آب و تولید هیدرات ها هستند. این عمل به طور موثری هر نوع رطوبتی را گیر می اندازد و ایجاد پودرهای خشک و با خاصیت ریزش مناسب می کند. سدیم سولفات مثالی رایج از آن هاست. حلال به انحلال ترکیبات شوینده در شوینده های لباس مایع کمک می کند. برخی از حلال ها که امتزاج پذیر هستند قادر به حل کردن مواد اولیه در آب هستند. این حلال ها ترکیبی یکنواخت در شوینده های مایع ایجاد می کند. الکل ها مثالی از حلال هایی است که اثری اضافی در کاهش نقطه انجماد شوینده های مایع دارد. این ماده از شکستن ویژگی های فیزیکی مواد شوینده که می تواند موجب تشکیل کریستال در انباداری سرد شود جلوگیری می کند. دیگر مثال ها شامل اتانول و پروپانول می شود.     تنظیم کننده های کف: چه عملی انجام می دهند؟ تنظیم کننده های کف از تشکیل کف طی فرایند شستشو جلوگیری می کنند. علی الخصوص در ماشین های لباس شویی که از جلو بارگیری می شوند، انرژی مکانیکی از طریق برخورد دیواره های وان چرخان ایجاد می شود. مقادیر زیاد کف اثر به هم خوردن را خنثی کرده و شستشو اثر لازم را ندارد. تنظیم کننده های کف از تشکیل کف به وسیله پخش سورفکتانت ها در فصل مشترک هوا – آب و تشکیل حباب جلوگیری می کنند و یا باعث می شوند حباب های کف یا سدهای هیدروفوب تشکیل شده در محیط شستشو متلاشی شوند. مثال: تنظیم کننده های کف عموما مولکول های بلند زنجیر روغنی یا هیدروفوب هستند. برخی صابون ها، سیلوکسلن ها و پارافین ها تنظیم کننده های کف بکار می روند.     بازدانده های خوردگی: چه عملی انجام می دهند؟ این مواد از خوردگی سطوح فلزی ماشین لباسشویی در بخش های داخلی آن جلوگیری می کند. این مواد اهمیت چندانی ندارد چون اجزای در معرض ماشین لباس شویی معمولا از استیل ضد زنگ ساخته شده است. وظیفه آنها چیست؟ برای رخداد خوردگی، عوامل زیر برای تولید یک سلول گالوانیک نیاز است: آند (الکترود بار مثبت که از آن الکترون جاری می شود و عمل اکسیداسیون در آن رخ می دهد). کاتد (الکترود بار منفی که الکترون ها به آن جاری می شوند و عمل کاهش در آن رخ می دهد). سیم الکتریکی بین آند و کاتد (مثلا یک قطعه فلز) یک مایع که می تواند بار آند و کاتد را یکدیگر متصل کند (الکترولیت) در ماشین لباس شویی، کاتد و آند سطوح فلزی هستند که بین آن ها اختلاف بار وجود دارد حتی اگر این اختلاف بار لحظه ای باشد، سیم الکتریکی با سطوح فلزی بین این دو ناحیه تامین می شود و الکترولیت مخلوط آب و شوینده است. جریان الکتریسته در این سل موجب خوردگی سطوح فلزی به مرور زمان می شود. بازدارنده های خوردگی با جلوگیری و کاهش نواحی با اختلاف بار و تشکیل لایه ای نازک در آن محل نقش خود را ایفا می کنند. مثال ها: سدیم سیلیکات یک بازدارنده خوردگی رایج است.

 •  غلظت دهنده به محلولهای امولسیون پایدار

1- سر قطبی = Polar Head